Food for thought #29

Iedere dag ontwerpen in ons land duizenden ontwerpers duizenden ontwerpen.
En iedere dag laten duizenden ontwerpers duizenden ontwerpen in duizendvoud drukken door duizenden drukkers.

Alleen al bij deze gedachte begint het bij mij te duizelen. Maar die gedachte zette me een tijdje geleden ook aan het denken. Ik ben namelijk ook een ontwerper. Ik noem mezelf echter liever één van die enkele ontwerpers die milieuvriendelijk ontwerpt. Ik maak het liefst bewuste keuzes. Ik kies voor FSC-papier, PEFC mag natuurlijk ook. Ik vraag mijn drukkers of ze bio-inkt gebruiken. En groene stroom. En ik ga nooit naar een internetdrukker, want die zijn écht niet duurzaam.

Maar als een opdrachtgever me vraagt of hij zijn drukwerk overmorgen kan hebben, dan regel ik dat voor hem. En als ik dat ene papiertje net wat mooier vind dan die andere, dan neem ik natuurlijk die ene. Als het maar FSC is, of PEFC. En telkens vergeet ik de drukker te vragen of mijn ontwerp wel efficiënt op de drukplaat past. Zodat er niet teveel snij-afval in de papierbak belandt...

Vroeger, toen ik net begon als ontwerper, vroeg ik altijd aan de drukker of er nog een plekje op de plaat vrij was. Altijd vroeg ik of ik iets kon laten meedrukken. Zo kon ik mijn eigen visitekaartjes laten drukken. Of flyers voor een feest. Vaak kon ik mee op een mooi papiertje. Soms was er zelfs de mogelijkheid om te stansen, of te pregen. Er kwam van alles langs. Mooie kansen, en lekker goedkoop. Ik had toen niet in de gaten dat ik ook nog heel milieuvriendelijk bezig was.

Dat besefte ik pas toen ik me realiseerde dat ik één van die duizenden ontwerpers ben die zijn ontwerpen dagelijks in duizendvoud laat drukken bij een van die duizenden drukkers. Toen viel bij mij het kwartje.
Als ik bewust wil ontwerpen, dan moet ik weer terug, terug naar toen. Ik moet weer aan de drukker vragen of er nog een plekje op de plaat vrij is. Ik moet weer gaan meedrukken. Ik moet weer de kansen benutten die zich aandienen. Dat mooie papiertje dat langs komt. Of die mogelijkheid van een stans of een preeg.

En toen dat kwartje eenmaal goed gevallen was begon ik te fantaseren.
Ik stelde me voor dat ik niet de enige ontwerper was die ging meedrukken.
Ik stelde me voor dat duizenden ontwerpers gingen meedrukken, bij duizenden drukkers.
Ik stelde me voor dat we zo niet alleen duizenden euro's kunnen besparen, maar ook duizenden drukplaten, en duizenden drukvellen, en duizenden kilo's snij-afval...
Stel je toch eens voor....

Kijk ook eens op www.meedrukken.nl, misschien wel de meest milieuvriendelijke manier van drukken.

–––

In Food for thought signaleert Arjan Hilgersom opmerkelijke, overtuigende of juist twijfelachtige oplossingen, trends en verschijnselen.


Reacties

Zelf een reactie geven? Meld je aan of login